Kultywowanie uważności w życiu i w psychoterapii

Uważność (ang. mindfulness), wg najczęściej cytowanej w literaturze definicji jej pioniera w świecie zachodnim – profesora Jona Kabat – Zinna, oznacza szczególny rodzaj uwagi: świadomej, skierowanej na obecną chwilę i nieosądzającej. Uważność ma swoje korzenie w wielu tradycjach medytacyjnych i kontemplacyjnych rozwijanych w różnych częściach globu, w szczególności stanowi podstawowy element buddyjskich praktyk medytacyjnych. W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania uważnością na Zachodzie jako drogą rozwoju i leczenia, co znajduje swoje coraz większe uzasadnienie w badaniach naukowych. Uważność nie jest jednak ani techniką, ani metodą terapeutyczną, chociaż istnieje wiele różnych technik jej rozwijania jak i metod terapii na niej opartych. Jest raczej pewnym szczególnym sposobem bycia związanym z rozwijaniem systematycznej akceptującej samoobserwacji sprzyjającej harmonijnemu i zdrowemu życiu.

Podczas wykładu będzie można dowiedzieć się nieco więcej na temat uważności i sposobów jej rozwijania, spróbować doświadczyć jej poprzez krótką praktykę, a także zapoznać się z tym, jakie są obecnie kierunki jej zastosowania w medycynie i w psychoterapii